Trabzon Bayan Eskort Elif

Trabzon’un sisli sahilinde, Karadeniz’in hırçın dalgaları kayalara çarparken, bir otel odasının loş ışığında hüzün ve arzu iç içe geçmişti. Adı Trabzon Bayan Eskort Elif’ti. Trabzon’un dar sokaklarından birinde, eski bir apartmanın üçüncü katında yaşıyordu. Geceleri “bayan eskort” olarak çalışıyor, gündüzleri ise pencereden boğazı izleyip içindeki boşluğu doldurmaya çalışıyordu.

O gece kapı çaldığında, karşısında duran adamın gözlerinde aynı hüzün vardı. Konuşmadan içeri girdi. Trabzon Bayan Eskort Elif, siyah dantelli jartiyerini yavaşça indirdi. Kalçaları, yumuşak ama dolgun hatlarıyla odanın loş ışığında parladı. Adam onu yatağa doğru çekti, dudakları boynuna yapıştı. Tuzlu deniz kokusu ve hafif ter karışımı, odada yayılıyordu.

Trabzon Bayan Eskort Elifin elleri adamın kemerine gitti. Fermuarı indirdiğinde, sertleşmiş organı avucuna oturdu. Yavaşça diz çöktü, dilini sıcak ucuna değdirdi. Ağzını açıp tüm uzunluğu aldı, boğazının derinliğine kadar. Islak sesler, odanın sessizliğini yırttı. Adamın parmakları saçlarına dolandı, ritmi hızlandı. Elif boğazını gevşeterek yutkunuyor, gözleri yaşla doluyordu — hazdan mı, yoksa içindeki o tanıdık yalnızlıktan mı belli değildi.

Adam onu kaldırıp yatağa yatırdı. Bacaklarını araladı, ıslaklığını parmaklarıyla yokladı. İki parmak yavaşça içeri girdi, başparmak klitorisine baskı yaptı. Elif inledi, belini kaldırdı. Adam üzerine eğildi, sertliğini yavaşça içeri soktu. Derin bir hamleyle doldu. Kalçalar ritmik çarpışırken, Elif’in tırnakları adamın sırtında iz bıraktı. Her vuruşta hem bedeni hem ruhu sarsılıyordu.

Orgazm yaklaşırken, Elif’in gözleri kapandı. Dalga dalga gelen haz, gözyaşlarıyla karıştı. Adam da boşaldı, sıcaklığını içine bıraktı. Bir süre öylece kaldılar. Karadeniz’in uğultusu pencereden süzülüyordu. Elif, adamın omzuna yaslanmış, sessizce ağlıyordu. Bu gece de hüzün, arzunun içinde erimişti. Ama sabah olduğunda yine yalnız kalacaktı.

Trabzon’un eskortları gibi o da, geçici sıcaklıklarla soğuk yalnızlığını ısıtmaya çalışıyordu. Her seferinde biraz daha derinleşen bir hüzünle.